Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

22 Eylül 2015 Salı

Sevilay'ın Lupus Hikayesi

Pınar'ın hikayesinden sonra farkındalık için hikayelerimizi paylaşmaya devam ediyoruz. Hikayesinde Sevilay Hanım yaşlandığımız günleri görmeyi dilemiş. Kendisine ve hepimize Lupus'un kara bulutlarının üzerimizde olmadığı, buruş buruş olacağımız günler diliyoruz. Siz güzel yürekli ve paylaşmayı seven insanlar iyi ki varsınız.

Merhaba, 

Ben Sevilay, Lupus hastasıyım . Yaklaşık 1.5 yıl önce Lupus teşhisi konuldu. Oysa şikayetlerim yıllar öncesine dayanıyordu. Teşhis alana dek hep strese bağladılar yaşadıklarımı. 

2006 yılında doğum yaptım. Hamilelik döneminde sadece erken doğum tehlikesi yaşadım. Şükürler olsun kızım zamanında doğdu. Doğumdan sonra adet düzensizlikleri sorunu, kaş dökülmesi, tüy dökülmesi sorunları yaşamaya başladım. Sonra güneşe çıkınca cildim kızarmaya, kabarmaya ve kaşınmaya başladı. Sabahları çok yorgun kalkıyordum. Sanki kilometrelerce koşmuş gibi ayaklarım öyle sızlıyordu ki, çok yorgundum. Ayaklarım şişiyordu. 

Doktora gittiğimde doktorlar "Her şey normal strestendir." diyorlardı. Oysa ben bazen yemek yapamıyordum. Doktorlar hep "Birşeyin yok." dedi. Yıllarca alerji ve stresten dediler, yıllarca alerji ilacı kullandım.  Kaşlarım ve tüylerim dökülmüştü, vücudumda kaşıntılar ve kabarıklar oluyordu. Bu nedenlerden dolayı gittiğim bir dermatolog araştırma amaçlı test istedi ve böylelikle sanki tesadüfen teşhis konuldu. 





Şu an Plaquenil kullanıyorum. Ara ara prednol aldım. Doktorum "Çok iyisin, bu hastalıkta sen iyi gidiyorsun." diyor. Ona güveniyorum. Çok kötü durumda olan arkadaşlar var. Ben sadece kaşıntı, kızarıklıklık, ağrı, yorgunluk ve ödem sorunu yaşıyorum. Bütün hasta arkadaşlarıma şifa diliyorum. Bizimle yaşayanlara sabır diliyorum. Yaşamı çok seviyorum. Dilerim yaşlılığımızı da görürüz. Herkese acısız günler diliyorum.

Sevilay Altınkesen Kaya, İstanbul"

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder